دانستنی های قهوه

زندگی یک درخت قهوه

درخت قهوه زندگی خود را از گلخانه آغاز می‌کنند،جایی که بذر‌ها قبل از فصل در گلدان‌‌‌های کوچک کاشته می‌شوند و معمولاً شش تا هشت هفته طول می‌کشد تا جوانه بزنند.وقتی که آنها برای اولین بار جوانه می‌زنند،دانه از بالای خاک در بالای ساقه به صورت ظریفی بالا می‌رود. به تدریج اولین جفت برگ از درون باز می‌شود و دانه سقوط می‌کند.در این مرحله،گیاهان به عنوان سرباز‌‌‌های کوچک نامیده می‌شوند.

زندگی یک درخت قهوه

درخت قهوه زندگی خود را از گلخانه آغاز می‌کنند،جایی که بذر‌ها قبل از فصل در گلدان‌‌‌های کوچک کاشته می‌شوند و معمولاً شش تا هشت هفته طول می‌کشد تا جوانه بزنند.وقتی که آنها برای اولین بار جوانه می‌زنند،دانه از بالای خاک در بالای ساقه به صورت ظریفی بالا می‌رود. به تدریج اولین جفت برگ از درون باز می‌شود و دانه سقوط می‌کند.در این مرحله،گیاهان به عنوان سرباز‌‌‌های کوچک نامیده می‌شوند.در حدود 6الی12ماه در گلدان‌‌‌های خود قرار می‌گیرند.در طول این مدت آنها رشد کرده و مراقبت می‌شوند.پس از این،درختان جوان در مزرعه کاشته شده تا بلوغ خود را آغاز کنند و برای تولید حدود سه تا چهار سال طول می‌کشد.طول عمر یک درخت قهوه به شدت به مراقبت و توجه در طول زندگی تولیدی آن بستگی دارد.

درخت قهوه

به طور معمول می‌بایست مکررا درخت را هرس کرد تا بتواند سه ساقه اصلی را بسازد که یکی از آنها هر ساله به صورت چرخشی برداشته می‌شود و همیشه دو محصول تولیدی خارج می‌شوند و یک احیاکننده جهت کمک به حفظ عملکرد مناسب فراهم می‌آورد.اگر به خوبی مدیریت شود،درختان می‌توانند محصولات خوب را طی 15الی20سال تولید کنند.آنها می‌توانند خیلی بیشتر و حتی تا حدود یکصد سال زندگی کنند.البته درختان قدیمی‌به علت تولید بسیار پایین گیلاس قهوه از لحاظ تجاری قابل قبول نخواهند بود.

هنگامی‌که باران گلدان‌ها را تحریک می‌کند،شکوفه‌‌‌های سفید متراکم از جوانه‌‌‌های کوچک پدید می‌آیند که در خوشه‌‌‌های اطراف پایه هر برگ تشکیل شده و به شکل سفید خالص،گل‌‌‌های کوچک حدود یک سانتیمتر«نیم اینچ»باز می‌شوند.گل‌ها همچون گل یاسمن برانگیخته می‌شوند ومعمولاًزنبور‌ها بر روی آنها جمع می‌شوند،هر چند که درختان قهوه خود گرده افشان هستند و به کمک حشرات نیاز ندارند.در بعضی جوامع،زنبور داری و تولید عسل از شکوفه‌‌‌های قهوه،تبدیل به بک منبع مهم درآمد برای آنان شده است.آنها می‌توانند عسل را در زمانی که تولید قهوه صورت نگرفته،به فروش برسانند.گل‌ها پس از یک یا دو هفته از بین می‌روند و این امتیازی است که تخم‌‌‌های کوچک در پایه خود همان درختان می‌ریزند و در طول دوره ای بیش از نه ماه به ارقام قهوه ای بالغ تبدیل می‌شوند.

به طور کلی،درختان قهوه که در ارتفاعات بالا تر رشد نموده اند،دارای عطر و طعم برتری هستند.دلیلش آن است که این درختان در مناطق گرمسیری رشد می‌کنند و در دمای بالاتر،رشد بیشتری داشته و مقدار بیشتری میوه می‌دهند.هر کسی که گیاه قهوه را پرورش داده،می‌داند که در آفتاب بیشتر و شرایط گرم گیاهان تمایل به پیچیدن یا قرار گرفتن در حجم‌‌‌های زیاد برگ را دارند.در شرایط خنک تر،گیاهان رشد کمتری دارند که به طمع بهتری منجر شده است.درختان قهوه شبیه هم هستند به طوری که در شرایط بسیار گرم،آنها با سرعت بالاتری رشد کرده و مقدار میوه بیشتری تولید می‌کنند که محتوای شکر در آنها پایین تر و تولیدات قابل توجهی را به ارمغان می‌آورند و در مقابل کیفیت پایینی در زمان رسیدن دارند.در مناطق کوهستانی و ارتفاع زیاد،به طور کلی حدود 1200-2000متر «4000-6500فوت»بالاتر از سطح دریا،هوا نسبت به مناطقی که در ارتفاع پایین تر کشت شده اند،خنک تر می‌باشد.درختان رشد کمتری دارند و میوه‌ها به آرامی‌رشد کرده و دانه‌‌‌های چرب تری را تشکیل می‌دهند که قند ها،اسید‌‌‌های ارگانیک و دیگر ترکیبات را اینجا می‌نمایند و این امر منجر به ایجاد پروفایل‌‌‌های طعمی‌شفاف در قهوه‌ها میگردد. نگاهی به خصوصیات قهوه‌‌‌های عربیکا و ربوستا از نظر ارتفاع رشد:

عربیکا:

کشت در 900متر بالاتر از سطح دریا

محتوای قند بالاتر

مقاومت کمتری به بیماری

درجه حرارت پایین تری می‌پسندند

دانه‌‌‌های بزرگ تر

آنتی اکسیدان بیشتر

ربوستا:

کشت در 900متر پایین تر از سطح دریا

محتوای کافئین بالاتر

مقاومت بالادر برابر بیماری

درجه حرارت بالاتری می‌پسندند

دانه‌‌‌های کوچکتر

نیاز به بارندگی بیشتر

آنتی اکسیدان کمتر

نوشته‌‌‌های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *